आरसा मनाचा....

माझं मन , मनाचा आरसा आरश्यात प्रतिबिंब, माझंच का? चंचल मन . बदलणार मन असाच बदलणारा आरसा मन बदलत्या आरश्यात बदलतं रूप माझचं मला भासे अनोळखी...

क्षण असे...क्षण तसे...!

कित्येक क्षण असे येतात, की वाटते संपवून टाकावे आता सारे...! मुठीत मिटावे आर्त आकाश,नि विझवून टाकावेत तप्त तारे... दूर लोटावा खिडकीतला चंद्र ...

म्हणूनच मुली मला आवडत नाहीत

मैत्रीसाठी जीव देतात कटू घटना सोडून देतात मुलांपासून हे शिकत नाहीत म्हणूनच मुली मला आवडत नाहीत हेवा, असूया ओसंडून वाहे एकमेकींना पाण्यात पाह...

पहिला पाउस...पहिलं प्रेम...

एक दुपार अशीच सरत्या मे महिन्याची मी खिडकीपाशी वाचत बसलेले इतक्यात चाहूल लागली पावसाची हवेत आलेल्या गारव्याने उन्हाची काहिली ओसरली तळपणार्या...

अरे पावसा पावसा

अरे पावसा पावसा तुझ्यावर बहू गाणी तुझ्या तालावरी चाले दुनियेची आबादानी अरे पावसा पावसा तुझ्यामाधी पाणी पाणी कधी एका थेंबासाठी गळे डोळ्यांतले...

वेडं मन

जाता जाता आठवण म्हणून डोळ्यांत अश्रू तू देऊन गेलास माझ्या मनाला माझ्यापासूनच परकं करून गेलास रुसले हे मन माझे माझाशी आज बोलत नाही तू न माझा ...

पहिली मैत्रीण

अजून ही मला खर वाटत नाही ती नाहीये हे मनास पटत नाही आता काल-परवा पर्यंत ती होती माझ्या अवती-भवती दरवळत एखाद्या उमळत्या कळीप्रमाणे मनात भिनल...