मावळून आले जग आता ध्यास काळोखाचा अढी टांगल्या कंदीलास आधार ना कुणाचा || सहज वळुनी रात्र घरात हलकेच शिरते मिट्ट दाटल्या तिमिरात वेगळेच हिव ...
आता तरी हो बोल.. तरसवतात मला तुझे ते ओठ अबोल.. कसं सांगू तुला सजनी तु माझ्यासाठी आहेस किती अनमोल
मावळून आले जग आता ध्यास काळोखाचा अढी टांगल्या कंदीलास आधार ना कुणाचा || सहज वळुनी रात्र घरात हलकेच शिरते मिट्ट दाटल्या तिमिरात वेगळेच हिव ...
खिडकी पाशी उभी राहून .. आकाशातले चित्र विचित्र तुकडे न्याहालताना जाणीव होते .....हातुन काहीतरी निसटत चालल्याची माझ्या वाट्याला आलेल्या मानास...
मोगराच तो .... त्याचा गंध दरवळणारच... दरवळणारा गंध धुंदही करणारच .... काय सुगंधी होते ते दिवस त्या मोगरयाने नटलेली सुगंधी मी अन् त्या सुगं...
आठवतात तुला ती .. झुल्यावरची गाणी.. आपल्या आवडत्या नदीचं.. झुळझुळतं पाणी .. तो गार शांत वारा.. आणि त्यावर चांदण्याचा पहारा.. नदीतलं चंद्रा...
काय सांगु यार हो असा सजुन येतो मोगरा बहरतो माझ्या मनी अन् त्रास देतो मोगरा तेंव्हाची साथ आहे जेंव्हा हाती माळला मोगरा मादक मंद सुरेखीत कमनिय...
जळणारी वात अशीच रात्रभर जळत राहिली .. तेल संपणार नव्हतचं .. अगदी काठोकाठ भरलेल्या मोठ्या समईतुन .. हेलकावणारी आकृती .. समोर ठेवलेल्या फोटोवर...
गंध गेला हा सांगुनी ,आला मोहक मोगरा बघ कसा रे मनात , दरवळतो मोगरा रानीवनी पानोपानी , खुलुनी दिसे साजरा हिरव्या रानी मुग्ध कळी , बहरतो हा मोग...